Ka\u017cdego roku w wyniku po\u0142ow\u00f3w ginie od 63 do 273 milion\u00f3w rekin\u00f3w[1]. Jest to prawdopodobnie zbyt niski szacunek, poniewa\u017c brak jest wiarygodnych danych, a liczba niezg\u0142oszonych na ca\u0142ym \u015bwiecie przypadk\u00f3w nielegalnych po\u0142ow\u00f3w jest niezwykle wysoka. Na rekiny poluje si\u0119 na ca\u0142ym \u015bwiecie przede wszystkim ze wzgl\u0119du na ich p\u0142etwy. S\u0105 one spo\u017cywane szczeg\u00f3lnie w regionie azjatyckim jako zupa z p\u0142etw rekina. Za ten rzekomy przysmak, kt\u00f3ry zawiera tylko kilka gram\u00f3w p\u0142etw, mo\u017cna zap\u0142aci\u0107 nawet 90 euro.[2] Lukratywny biznes z ogromn\u0105 mar\u017c\u0105 kosztem rekin\u00f3w!<\/p>\n
P\u0142etwy s\u0105 cz\u0119sto zdobywane w okrutny spos\u00f3b przez tzw. Finning<\/em> (obcinanie p\u0142etw). Finning<\/em> oznacza obcinanie p\u0142etw rekinom w morzu, kiedy zwierz\u0119 mo\u017ce jeszcze \u017cy\u0107. Pozosta\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 rekina zostaje wyrzucona za burt\u0119, poniewa\u017c jego mi\u0119so jest prawie bezwarto\u015bciowe w por\u00f3wnaniu z p\u0142etwami. Bez p\u0142etw rekiny zatapiaj\u0105 si\u0119 na dnie morza, gdzie si\u0119 dusz\u0105, krwawi\u0105 na \u015bmier\u0107 lub s\u0105 jedzone \u017cywcem.<\/p>\n Biznes zwi\u0105zany z p\u0142etwami rekin\u00f3w jest r\u00f3wnie\u017c praktykowany w Europie.<\/p>\n Od 2013 r. rozporz\u0105dzenie Unii Europejskiej „Fins Naturally Attached” zakazuje bez wyj\u0105tku przechowywania, prze\u0142adunku i wy\u0142adunku wszystkich p\u0142etw rekina na wodach UE i na wszystkich statkach UE. P\u0142etwy musz\u0105 pozosta\u0107 naturalnie przytwierdzone do kad\u0142ubu, gdy statek jest roz\u0142adowywany w porcie. P\u0142etwy mo\u017cna nast\u0119pnie oddzieli\u0107 od zwierz\u0119cia i wywie\u017a\u0107 do Azji.<\/p>\n Tylko w 2016 roku Hiszpania oficjalnie wy\u0142adowa\u0142a 53 tys. ton \u017car\u0142acza b\u0142\u0119kitnego, co odpowiada ok. 1,75 mln zwierz\u0105t[3]. Mimo rosn\u0105cego zagro\u017cenia[4], \u0142\u0105czne po\u0142owy \u017car\u0142acza b\u0142\u0119kitnego na Atlantyku wzros\u0142y prawie dwukrotnie od pocz\u0105tku tysi\u0105clecia. Ponadto w Europie poluje si\u0119 na inne gatunki rekin\u00f3w, z kt\u00f3rych cz\u0119\u015b\u0107 jest bardziej zagro\u017cona, takie jak \u017car\u0142acz bia\u0142op\u0142etwy i \u017car\u0142acz \u015bledziowy.<\/p>\n Ten po\u0142\u00f3w jest wart prawie ca\u0142ej sumy ze wzgl\u0119du na p\u0142etwy. Z UE eksportuje si\u0119 \u015brednio nieca\u0142e 3,5 tys. ton p\u0142etw o \u0142\u0105cznej warto\u015bci oko\u0142o 52 mln euro[5] rocznie.\u00a0 W wyniku sporadycznych inspekcji statk\u00f3w rybackich na morzu, nikt nie jest w stanie stwierdzi\u0107 z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105, ile p\u0142etw rekin\u00f3w wci\u0105\u017c jest nielegalnie wy\u0142adowywanych w Europie[6].<\/p>\n<\/div> Sytuacja w \u015bwiatowym handlu p\u0142etwami rekin\u00f3w jest jeszcze bardziej niepokoj\u0105ca. Tylko kilka kraj\u00f3w przyj\u0119\u0142o prawo „Fins Naturally Attached” (np. USA, Kanada, Indie, Republika Po\u0142udniowej Afryki). W wielu krajach obcinanie p\u0142etw rekinom jest nadal dozwolone. W zwi\u0105zku z tym na rynku \u015bwiatowym nadal istnieje ogromna ilo\u015b\u0107 p\u0142etw, kt\u00f3rych pochodzenie jest rzadko identyfikowalne[8]. Nadal jednak mo\u017cna nimi legalnie handlowa\u0107 w Europie i na ca\u0142ym \u015bwiecie.<\/p>\n<\/div>