“Finning” is een brute praktijk die gebruikt wordt bij het vissen op volle zee. Soms wordt er selectief op de haaien gejaagd, maar steeds vaker wordt “Finning” beoefend met de “ongewenste bijvangst” van tonijn en zwaardvis. Onmiddellijk na het vangen van de haaien worden alle vinnen afgesneden en worden de resterende karkassen terug in zee gegooid. Tijdens deze verminking zijn de dieren meestal volledig bij bewustzijn en achteraf kunnen ze niet meer zwemmen en zinken ze naar de zeebodem waar ze doodbloeden of stikken.<\/p>\n
Vinnen is een niet-selectieve vismethode die geen rekening houdt met de soort, de grootte of de leeftijd van de haai. De belangrijkste attractie is de hebzucht naar winst. Door deze “ruimtebesparende” methode aan boord kunnen aanzienlijk meer vinnen worden opgeslagen dan wanneer het hele haaienlichaam wordt vervoerd. Deze bijvangst wordt ook gezien als een onnodige ballast – net als al die andere soorten die samen met de haaien worden gevangen aan de ontelbare aashaken, “longlines” gevangen, die kilometers lang ronddrijven in onze oceanen.<\/p>\n<\/div>
Elk jaar sterven ongeveer 73 miljoen haaien uitsluitend voor hun vinnen, die worden beschouwd als een zeer gewenst ingredi\u00ebnt in haaienvinnensoep, vooral in Azi\u00eb (China, Hongkong, Taiwan, Thailand) [1].<\/p>\n
Elk jaar sterven er echter tot 273 miljoen haaien in onze oceanen. De exacte aantallen blijven speculatie, aangezien er een gebrek is aan betrouwbare gegevens en het aantal niet-gemelde gevallen van illegale visserij wereldwijd extreem hoog is. [2] Als gevolg van deze massale overexploitatie is het mariene ecosysteem in gevaar, omdat de haaien een staat van evenwicht cre\u00ebren door hun rol als roofdier.<\/p>\n<\/div>